15 مارس 2025- تحقیقات جدید دانشمندان دانشگاه ایالتی واشنگتن با همکاری پنج موسسه دیگر نشان داد که سیستم های تحویل خودکار انسولین (AID) برای استفاده ی افراد مسن مبتلا به دیابت نوع 1 ایمن و موثر است. این یافته ‌ها، فرضیه‌ های رایج مبنی بر اینکه افراد مسن در استفاده از فناوری پیشرفته ‌تر به کار رفته در این نوع از دستگاه‌های پزشکی در چالش هستند را رد می ‌کند.

در یک سیستم AID، یک حسگر متصل به بازو یا شکم به طور مداوم سطح قند خون را کنترل می ‌کند و این داده ‌ها را به یک پمپ انسولین پوشیدنی ارسال می‌ کند، که سپس به طور خودکار دوز انسولین را تنظیم می‌ کند بدون اینکه کاربر مجبور باشد دستورالعمل‌ ها را وارد کند یا خودش انسولین را تزریق کند. برخی از مدل ‌ها به ‌صورت بی ‌سیم به گوشی ‌های هوشمند متصل می ‌شوند و داده‌های دقیق و در زمان واقعی را در مورد کنترل قند خون خود در اختیار کاربر قرار می ‌دهند.

پروفسور نائومی چیتور، یکی از محققین اصلی این مطالعه و رئیس دپارتمان سلامت اجتماعی و رفتاری کالج پزشکی السون اس. فلوید در دانشگاه ایالتی واشنگتن، گفت: "این یک تغییر بزرگ برای استفاده از فناوری مدرن برای مدیریت دیابت است، به ویژه زمانی که بسیاری از آنها برای ۳۰سال یا بیشتر از تزریق ‌های روزانه متعدد استفاده کرده‌ اند. یک کلیشه وجود دارد که استفاده از فناوری برای افراد مسن دشوارتر است، اما آنها در این مطالعه بسیار خوب عمل کردند."

این مطالعه که در ژورنال NEJM Evidence منتشر شده است، شکاف دانش در مورد افرادی که می ‌توانند از فناوری های پیشرفته برای مدیریت دیابت سود ببرند را پر کرد. اکنون گزینه درمانی ترجیحی برای دیابت نوع 1، تحویل خودکار انسولین است که کنترل قند خون را بهبود می بخشد و بار مدیریت یک بیماری مادام العمر را برای کودکان و بزرگسالان کاهش می دهد.

این مطالعه بزرگترین کارآزمایی بالینی با حضور افراد مسن مبتلا به دیابت نوع 1 است، گروهی که در کارآزمایی ‌های قبلی سیستم های AID شرکت نداشتند. این کارآزمایی بر روی عوامل منحصر به ‌فرد مرتبط برای افراد مسن متمرکز بود، مانند قابلیت استفاده از فناوری و جلوگیری از هیپوگلایسمی، که نگرانی خاصی برای بزرگسالان مسن است، زیرا خطر زوال شناختی و عوارضی مانند زمین خوردن را افزایش می‌ دهد.

این مطالعه اثربخشی دو سیستم AID، یک سیستم حلقه بسته ترکیبی، و یک سیستم تعلیق پیش‌بینی ‌کننده ی قند خون پایین را در مقایسه با یک سیستم پمپ تقویت ‌شده با حسگر غیرخودکار مورد آزمایش قرار داد. در یک کارآزمایی متقاطع تصادفی، 78 شرکت کننده ی 65 ساله و بالاتر از هر دستگاه به مدت 12 هفته با نظارت منظم استفاده کردند.

نتایج نشان داد که این دو سیستم خودکار به طور قابل‌ توجه مدت زمانی را که شرکت ‌کنندگان با قند خون پایین به‌ طور خطرناکی سپری می‌ کردند در مقایسه با سیستم غیرخودکار کاهش دادند. سیستم حلقه بسته هیبریدی در حفظ قند خون در محدوده ی هدف، با میانگین زمان در محدوده ی 74 درصدی در مقایسه با 67 درصد برای سیستم پیش بینی کننده ی افت قند خون و 66 درصد برای پمپ تقویت شده با حسگر، مؤثرترین عملکرد را نشان داد.

سیستم های خودکار در ابتدا به پشتیبانی فنی بیشتری برای آموزش استفاده از دستگاه ها به شرکت کنندگان نیاز داشتند. با این حال، پرسشنامه ‌های تکمیل ‌شده در طول کارآزمایی نشان داد که شرکت ‌کنندگان به همان اندازه مایل بودند که از دستگاه‌های خودکار استفاده کنند و استفاده از آن‌ها را به آسانی دستگاه غیرخودکار یاد گرفتند. شرکت ‌کنندگانی که دارای اختلال شناختی خفیف بودند نیز می ‌توانستند از این دستگاه‌ ها به همان اندازه افراد بدون اختلال شناختی استفاده کنند.

پرفسور چیتور، گفت: "آموزش و آشنایی با فناوری در این جمعیت، نسبت به جمعیت‌های جوان ‌تر به زمان و تلاش بیشتری نیاز دارد، بنابراین مهم است که ارائه ‌دهندگان این خدمات درک کنند که ممکن است در ابتدا کار بیشتری برای آشنا کردن افراد با فناوری لازم باشد. ارائه ‌دهندگان باید برای این امر برنامه‌ ریزی کنند اما دلسرد نشوند."

پروفسور چیتور، گفت: «از زمان پایان این مطالعه، سیستم‌های تعلیق پیش‌بینی کننده ی قند خون پایین در ایالات متحده کنار گذاشته شده‌ اند و به جای آن‌ ها از سیستم‌ های حلقه بسته ترکیبی پیشرفته‌ تر استفاده شده است، تغییری که نتایج مطالعه ی ما نیز از آن حمایت می ‌کند».

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2025-03-automated-insulin-delivery-effective-older.html